Claire (35) en Sjoerd (32)

Op mei 25, 2016,

Bevallen…..ik dacht, dat doe ik wel even! Ik kan wel tegen een stootje en je moet gewoon rustig blijven, dan komt het allemaal goed. Verder vond ik bevallen iets wat je alleen doet als vrouw, hij moet toch uit mij komen! Gelukkig ben ik van deze gedachten teruggekomen.

 

Net als elke vrouw, wilde ik een mooie en rustige start voor mijn kindje. Het voelde niet goed om de bevalling, wat een ingrijpende gebeurtenis is, zomaar aan het toeval over te laten. Ook vond ik het egoïstisch van mezelf, dat ik mijn partner geen rol gaf tijdens de bevalling. Hoe machteloos is het voor hem om mij te zien bevallen en niet wetende hoe hij mij kan helpen. Dit kan alleen maar tot ergernissen en frustraties leiden.

Ik ben pas echt in actie gekomen toen het kindje van mijn vriendin, met een vacuümpomp is gehaald. Ik heb foto’s gezien van het hoofdje net na de geboorte, dit wilde ik mijn kindje echt besparen! Via een collega hoorde ik van HypnoBirthing, de liefdevolle ervaring sprak mij gelijk aan en heb contact opgenomen met Eva.

De cursus bestaat uit een praktijk en theorie gedeelte. Tijdens de theorie krijg je meer informatie over wat er allemaal in je lichaam gebeurt voor, tijdens en na de geboorte. Je kan hierdoor de gebeurtenissen in je lichaam beter plaatsen en ik ging inzien dat je lichaam óók gemaakt is om te bevallen. Tijdens het praktijkgedeelte maak je kennis met verschillende ontspanningsoefeningen, je maakt uiteindelijk samen met je partner de keuze welke oefeningen het beste bij je passen.

Na de cursus hadden wij een duidelijk beeld van hoe wij wilde dat de bevalling zou gaan verlopen. We gingen van geen geboorteplan naar een geboorteplan van 2 A4-tjes. Het is van belang om het geboorteplan goed met je verloskundige door te spreken en je moet echt het gevoel hebben dat zij je begrijpen. Zelf ben ik in week 38 van mijn zwangerschap nog overgestapt naar een andere verloskundigenpraktijk. Dit kan gewoon! Ik had bij mijn oorspronkelijke verloskundige geen goed gevoel meer, tijdens het doorspreken van ons geboorteplan merkte ik dat ze wilde steeds wilde ingrijpen en ik mocht alleen op bed bevallen.

Nu alweer 7 weken geleden, ben ik moeder geworden van een prachtige zoon! We kijken terug op een fijne, ontspannen en liefdevolle bevalling. Het heeft in totaal 6 uur geduurd, wat voor een eerste kindje (blijkbaar) erg snel is. Om 18.00 uur had ik echt door dat de weeën (golvingen) waren begonnen. Ik kon de weeën met de ademhalingsoefeningen goed opvangen. Om 21.30 uur arriveerde wij in het geboortecentrum waar ze het bad gelijk vulde met warm water. Om 22.30 uur was de verloskundigen er, ik had al 9,5 cm ontsluiting en mocht gelijk het bad in. In het bad kon ik goed mijn eigen houding bepalen en het warme water verzachte de rug-weeën. Mijn vriend heeft mij vanaf de rand van het bad gecoacht op mijn ademhaling en houding. De verloskundige heeft ook op afstand ons gecoacht en heeft 3x naar het hartje van de baby geluisterd. Uiteindelijk is na 1,5 uur, onze zoon geboren. Samen met mijn vriend hebben wij hem opgevangen en vanuit het water de wereld in getild. Een super mooi moment en ik ben enorm trots dat we het écht samen en zelf hebben gedaan. Onze zoon hebben we een super mooie start gegeven en wij ervaren hem als erg tevreden en ontspannen. Ook heb ik mezelf een super start gegeven, ik had minimaal bloed verloren en er waren geen hechtingen nodig!

Neem zelf je verantwoordelijkheid en kom in actie! Het gaat om je kindje en een goede start voor zowel je kindje als jezelf is onbetaalbaar! Het genieten kan dan gelijk beginnen.

-->